Wyroki frankowicze

Unieważnienie trudnej umowy frankowej o dewizowy kredyt mieszkaniowy/inwestorski BZ WBK

W dniu 30.07.2021 r. powołany kilka miesięcy temu tzw. wydział frankowy (XXVIII Wydział Cywilny) w Sądzie Okręgowym w Warszawie wydał korzystny dla kredytobiorców wyrok w sprawie o sygn. akt XXVIII C 1427/21 dotyczącej umowy o dewizowy kredyt mieszkaniowy/inwestorski zawartej z dawnym bankiem BZ WBK. Wyrok zapadł po jednej rozprawie, w niespełna rok od momentu wniesienia do sądu pozwu.

Sąd podzielił argumenty strony powodowej reprezentowanej przez Kancelarię Adwokacką Sosnowski – Adwokaci i Radcowie Prawni ustalając nieważność umowy kredytowej. Jest to wyrok warty odnotowania, bo umowy o dewizowy kredyt mieszkaniowy/inwestorski są uznawane przez wielu prawników za trudne do podważenia ze względu na zawarty w nich zapis o możliwości spłaty kredytu bezpośrednio w CHF.

Strona powodowa wykazała szereg wad prawnych umowy

Pozew przeciwko następcy prawnemu BZ WBK tj. bankowi Santander Bank Polska został wniesiony do sądu w sierpniu 2020 roku. Strona powodowa domagała się w pierwszej kolejności (w ramach roszczenia głównego) stwierdzenia nieważności umowy kredytowej.

Zobacz Ranking Kancelarii Frankowych

Argumentacja zaprezentowana w sądzie przez Kancelarię Adwokacką Sosnowski Adwokaci i Radcowie Prawni wskazywała nie tylko na niedozwolony charakter klauzul przeliczeniowych, ale także szereg innych wad umowy, stanowiących podstawę do uznania jej za całkowicie nieważną. Taktyka ta okazała się słuszna, bo sąd już na pierwszej rozprawie stwierdził, że zawarta przez strony umowa jest nieważna ze względu na jej sprzeczność z przepisami prawa.

Unieważnienie umowy o dewizowy kredyt mieszkaniowy/inwestorski BZ WBK

W ustnym uzasadnieniu wyroku sędzia przywołał szereg cech umowy kredytowej BZ WBK, które przesądziły o jej wadliwości i – co za tym idzie – nieważności w świetle prawa. Przede wszystkim sąd zwrócił uwagę na fakt, że wyrażona w CHF kwota kredytu nie mogła być pozostawiona do dyspozycji kredytobiorców, gdyż posiadali oni rachunek w złotówkach, a nie rachunek walutowy.

Konstrukcja kredytu czyniła także niemożliwym przewidzenie jaka kwota w złotówkach zostanie kredytobiorcom wypłacona. Wskazana w umowie wartość kredytu w ocenie sądu nie miała charakteru kategorycznego, a jedynie stanowiła element, na podstawie którego kwota kredytu była wyliczana przy zastosowaniu kursu kupna CHF obowiązującego w dniu płatności.

Przeczytaj: Czy każdą umowę frankową można obecnie unieważnić?

Jak wskazał sąd, kredytobiorcy – konsumenci w momencie zawierania umowy nie posiadali wpływu na sposób kształtowania i wykonywania kluczowego elementu stosunku prawnego. Odwołanie w treści umowy do tabel kursowych banku naruszało natomiast interes prawny powodów.

Umowa nie precyzowała bowiem w jaki sposób bank ustala kurs waluty, nie wskazywała również obiektywnych, niezależnych od obu stron i dających się zweryfikować kryteriów.

Kredytobiorcy byli pozbawieni prawa do uczestniczenia na równych zasadach w procesie każdorazowego ustalania stosowanego do przeliczeń kredytu kursu CHF. Bank nie wyznaczył żadnych ram i relacji, wedle których ustalał obowiązujący kurs w swojej tabeli. Czynił to więc w sposób arbitralny, a umowa przyznawała mu całkowitą dowolność w tym względzie.

 

Ranking Kancelarii Frankowych

Podkreślenia wymaga, że na decyzję sądu nie wpłynął fakt zawarcia aneksu do umowy, umożliwiającego kredytobiorcom spłatę kredytu bezpośrednio w CHF. Sąd uznał, że umowa o dewizowy kredyt mieszkaniowy/inwestorski zawarta z BZ WBK jest w całości nieważna po wyeliminowaniu z niej wadliwych postanowień dotyczących przeliczeń, ponieważ strony nie zawarłyby jej bez tych postanowień. Tym samym sąd podzielił argumentację strony powodowej i rozstrzygnął sprawę w ekspresowym tempie.