kredyt we frankach pozew

Sprawy Kredyty Frankowe Bank Raiffeisen – Analiza Umowy, Pozew, Wyroki.

Bank Raiffeisen, czyli dawny Polbank, swym klientom również oferował kredyty we frankach szwajcarskich i tak jak inne banki oferujące tego rodzaju produkt finansowy, także i ten bank nie może pochwalić się prawidłową praktyką w tym zakresie. Umowy zawierane z kredytobiorcami zawierały bowiem postanowienia, które są uznawane niedozwolone i z tego też powodu wiele umów kredytowych banku Raiffeisen zostało unieważnionych lub odfrankowionych.

Jeśli posiadasz kredyt we frankach szwajcarskich to na 99,9 % w twojej umowie kredytowej znajdują się zapisy dotyczące wypłaty oraz spłaty kredytu, które wpisane zostały na listę klauzul niedozwolonych, czyli abuzywnych.

W umowa zawieranych przez Raiffeisen zapisy te wyglądały następująco: „W przypadku Kredytu udzielonego w walucie obcej CHF/EUR/USD kwota Kredytu zostanie wypłacona w złotych wg kursu kupna danej waluty zgodnie z obowiązującym w Banku w dniu Uruchomienia Kredytu/Transzy Kredytu Tabelą Kursów walut dla produktów hipotecznych w Raiffeisen Bank Polska Spółka Akcyjna” oraz „W przypadku kredytu udzielonego w CHF/EUR/USD kapitał, odsetki oraz inne zobowiązania z tytułu Kredytu, poza wymienionymi w § 3 ust. 1 Umowy wyrażone w walucie obcej spłacane będą w złotych jako równowartość kwoty podanej (w walucie) przeliczonej: 1) wg kursu sprzedaży waluty zgodnie z obowiązującą w Banku w dniu spłaty zobowiązania określonym w harmonogramie, o którym mowa w ust. 1 powyżej, Tabelą kursów walut dla produktów hipotecznych w Raiffeisen Bank Polska S.A. w przypadku wpłat dokonanych przed tym terminem lub w tym terminie, 2) wg kursu sprzedaży waluty zgodnie z obowiązującą w Banku w dniu wpływu środków na rachunek wskazany w § 2 ust. 16 Umowy Tabelą Kursów walut dla produktów hipotecznych w Raiffeisen Bank Polska S.A. w przypadku wpłat dokonanych po dniu, określonym w harmonogramie, o którym mowa w ust. 1 powyżej”.

Na podstawie przytoczonych powyżej postanowień, bank mógł w sposób całkowicie dowolny ustalać kurs kupna oraz kurs sprzedaży waluty, tym samym więc, kredytobiorca nie wiedział jaką kwotę tak naprawdę w ramach kredytu otrzyma oraz jaką kwotę przyjdzie mu finalnie spłacić.

Wskazane praktyki banku uznane zostały za sprzeczne z dobrymi obyczajami, a przytoczone postanowienia umowne znalazły się w rejestrze klauzul niedozwolonych, który prowadzony jest przez Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów, wskazane zapisy nie mogą więc być stosowane w umowach zawieranych z konsumentami, a jeśli już znajdują się w umowach, to nie są one wiążące dla kredytobiorców.

Banki oczywiście nigdy nie przyznają się do własnych błędów, więc gdy w twojej umowie kredytowej zawarte są postanowienia analogiczne do powyższych to masz argumenty i podstawy by  z bankiem powalczyć w sądzie, takie umowy są bowiem przez sądy unieważniane.

Korzystne wyroki frankowiczów Raiffeisen Polbank

Wyrok korzystny dla kredytobiorców wydał np. w dniu 5 stycznia 2018 r. Sąd Okręgowy w Warszawie, sygn. akt: XXV C 1459/17, który stwierdził nieważność zawartej umowy właśnie z powodu niedozwolonych zapisów umownych.

W uzasadnieniu wydanego wyroku czytamy m.in. iż mimo że konstrukcja indeksacji kredytu nie jest sprzeczna z prawem, jak również nie można ogólnie wykluczyć możliwości jej stosowania w umowach zawieranych z konsumentami, to jednak rażące naruszenie interesów konsumenta, poprzez brak sprawiedliwego i uczciwego wyważenia praw i obowiązków stron umowy, prowadzi do uznania tych zapisów za niedozwolone.

Wprowadzenie takich postanowień Sąd uznał za naruszające dobre obyczaje, gdyż nastąpiło z wykorzystaniem przewagi kontraktowej banku, który dysponując nieporównywalnie większymi możliwościami należytej oceny ryzyka wiążącego się z indeksacją kredytu, wprowadził do umowy postanowienia chroniące przede wszystkim własne interesy.

Skutkiem uznania za niedozwolone postanowień umownych dotyczących indeksacji jest natomiast konieczność ich pominięcia przy ustalaniu treści stosunku prawnego wiążącego konsumenta.

Postanowienia takie przestają wiązać już w chwili zawarcia umowy. Oznacza to, że nie stanowią elementu treści stosunku prawnego i nie mogą być uwzględniane przy rozpoznawaniu spraw związanych z jego realizacją.

W rezultacie konieczne jest przyjęcie, że łączący strony stosunek umowny nie przewiduje mechanizmu indeksacji, stanowiąc jedynie umowę kredytu, w których wysokość kredytu została ostatecznie i jednoznacznie określona w złotych polskich.

Sąd stwierdził ponadto, że istnienie umowy kredytu udzielonego i spłacanego w walucie polskiej, w której stawka procentowa byłaby oparta o wskaźnik LIBOR, który pozostaje integralnie związany z klauzulą walutową i rozliczeniami w walucie obcej, nie jest możliwe.

Nie może to jednak prowadzić do wniosku, że niemożliwe jest uznanie klauzul indeksacyjnych za niedozwolone postanowienia umowne. Właściwy wniosek z faktu związania stopy LIBOR z frankiem szwajcarskim jest taki, że po wyeliminowaniu klauzul indeksacyjnych dalsze obowiązywanie umowy (przyjęcie, że jest to umowa ważna) nie jest możliwe.

Jeżeli nieważnością jest dotknięta tylko część czynności prawnej, czynność pozostaje w mocy co do pozostałych części, chyba że z okoliczności wynika, iż bez postanowień dotkniętych nieważnością czynność nie zostałaby dokonana. Wyeliminowanie z umowy postanowień dotyczących oprocentowania kredytu opartego o stawkę LIBOR nie prowadzi do powstania luki nie pozwalającej wykonać umowy.

Brak określenia wysokości zmiennego oprocentowania w umowie może być uzupełniony bądź przez odwołania się do zasad określonych we wzorcu umownym (regulaminie) dla kredytów udzielonych w złotych polskich, bądź też, jeśli pierwszy ze sposobów okaże się niemożliwy, przez odwołanie do treści art. 359 § 2 kc, który określa, że jeżeli wysokość odsetek nie jest w inny sposób określona, należą się odsetki ustawowe.

Jednak mając na względzie poszanowanie woli stron umowy, jak również niemożność przyjęcia takich skutków wprowadzenia do umowy niedozwolonych postanowień, które byłyby niekorzystne dla konsumenta, Sąd przyjął, że bez dotkniętych częściową nieważnością postanowień dotyczących wysokości oprocentowania, umowa nie zostałaby zawarta. Dlatego też stwierdził, że umowa kredytu zawarta między stronami jest w całości nieważna.

W przypadku umów kredytowych banku Raiffeisen za niedozwolone postanowienia umowne uznawane również są zapisy dotyczące ustalania oprocentowania kredytu, w tym przypadku postanowienia umowy również nie są jasne i precyzyjne, pozostawiając tym samym dużą swobodę bankowi, który w sposób dowolny, i nie koniecznie z korzyścią dla kredytobiorcy, może owe oprocentowanie ustalać.

Abuzywny charakter klauzul indeksacyjnych prowadzić może do unieważnienia zawartej umowy, niektóre jednak sądy z tego powodu dokonują odfrankowienia kredytu. Taki wyrok wydany został w dniu 16 października 2017 r. przez Sąd Okręgowy w Warszawie, który uznał, że zawarta umowa kredytu jest ważną czynnością prawną, kredyt hipoteczny udzielony na podstawie tej umowy był kredytem złotowym, a jedynie indeksowanym do waluty obcej – franka szwajcarskiego oraz wskazał, że postanowienia umowne w zakresie mechanizmu indeksacji są bezskuteczne i nie wiążą kredytobiorców, a w konsekwencji wysokość zobowiązania kredytobiorców wobec kredytodawcy powinna zostać obliczona z pominięciem klauzul indeksacyjnych.

WYROKI UNIEWAŻNIENIE KREDYTU Raiffeisen Polbank

  • Sąd Okręgowy w Warszawie, Wyrok 5 stycznia 2018 r., sygn. XXV C 1459/17
  • Sąd Okręgowy w Warszawie, Wyrok 9 lutego 2018 r., sygn. akt XXV C 1520/17
  • Sąd Apelacyjny w Poznaniu, Wyrok 9 kwietnia 2018 r., sygn. akt I ACa 1055/17
  • Sąd Apelacyjny w Szczecinie, Wyrok 25 maja 2018 r., sygn. akt I ACa 26/18
  • Sąd Apelacyjny w Białymstoku, Wyrok 30 sierpnia 2018 r., sygn. akt I ACa 316/18
  • Sąd Okręgowy w Warszawie, Wyrok 26 października 2018 r., sygn. akt XXV C 711/17
  • Sąd Okręgowy w Warszawie: Wyrok 18 grudnia 2018 r., sygn. akt XXV C 2576/18

WYROKI ODFRANKOWIENIE KREDYTU Raiffeisen Polbank

  • Sąd Okręgowy w Poznaniu, Wyrok 17 października 2017 r., sygn. akt XVIII C 293/17
  • Sąd Rejonowy dla Warszawy – Śródmieścia, Wyrok 28 lutego 2018 r., sygn. akt VI C 876/17
  • Sąd Okręgowy w Warszawie, Wyrok 16 października 2017 r., sygn. akt XXV C 1732/16
  • Sąd Okręgowy w Warszawie, Wyrok 18 maja 2018 r., sygn. akt XXV C 362/17
  • Sąd Okręgowy w Warszawie, Wyrok 16 kwietnia 2019 r., sygn. akt XXV C SSO
[Głosów:1    Średnia:5/5]